wywiady z gwiazdami

Nie wiem jak to się stało, że wcześniej nie zauważyłam, iż na polskim rynku pojawił się zaangażowany, polski trip hop. Jedynym wytłumaczeniem, którym mogłabym się ewentualnie wycwanić jest fakt, że nie mieszkam we Wrocławiu. Na szczęście muzyka świata (globalnej wioski) trafiła w końcu na moje podwórko. I odleciałam...

„Płyta ta to niejednolita planetoida, czuj zwyczajnie, nie pytaj, nie wnikaj. Sens tu niby Ninja, pojawia się i znika, jak wątek u Dawida Lyncha” - tak w jednym z kawałków, podsumowuje swoją muzykę L.U.C, czyli Łukasz Rostkowski - facet odpowiedzialny za wokal, teksty, elektronikę i produkcję w Kanale Audytywnym.
Przesłuchując jego płytę po raz pierwszy, człowiek na chwilę traci świadomość. Czuje, że bajka, w której się znalazł przypomina jakiś schizofreniczny sen Żwirka i Muchomorka. Halucynogenne doznania są tu zasadnicze, stąd to grzybkowe skojarzenie.
Wita nas coś na kształt massive'owo-attack'owskiego intro (choć może to bardziej AIR) z odgłosami ścierających się mieczy w tle. Przed nami 25 przystanków na drodze upojenia słowno-muzycznego. Granice między nimi są zatarte, podobnie jak granice między gatunkami, które reprezentują. A'la tricky'owski trip hop miesza się tu ze zmysłowym jazzem Leszka Możdżera, elektroniką Smolika i delikatnym głosem Natalii Grosiak. Warstwa tekstowa budzi natomiast skojarzenia z mumio'wskimi skeczami sprzed lat i stylem składania rymów FISZ'a.
Ktoś kiedyś powiedział: „L.U.C flow ma potoczysty”. Fakt, jest w pewnym sensie niekontrolowany, ale przy tym pełen szalenie inteligentnych metafor. Z chaosu myśli wyłaniają się mądrości ludowe pokolenia „(...) subrealnych reakcji, toksycznych relacji, fałszu, przelewów i materiodewiacji”. Dla przykładu, te najbardziej czytelne: „Reklama, gówno i śmieci zostaną po nas, gdy nasze dzieci powybijają sobie zęby bombami”, czy „Ja Boży produkt w morzu produktów, jem, nie czuję skutków, zagubiony moduł w łańcuchu produktów, (...) hiperkonsumpcja, człowiek świnia”.
Przypowieść liryczno-muzyczna L.U.C'ka pozostawia w głowie psychodeliczne obrazy, m.in. pana „herbatowego miota”, któremu rzyg wymsknął się prosto do szklanki z herbatą; kosmitów planujących porwanie ludzi z miasta stu mostów; świata, w którym rządzi prąd, bo posiada kontakty; schiz rodem z poradnika magazyniera; podstaw działkowania; instruktażowej lekcji zakładania rodziny z kaloryferem i finałowej przemiany w przecier pomidorowy.
Jest to, zważywszy na permanentne wrażenie wszechogarniającego chaosu, przekaz niesamowicie spójny. Spójną całość tworzą także teledyski promujące album. Mamy tu do czynienia z zagubionym człowiekiem (choć może jest to już jakiś nowy poziom wtajemniczenia na drodze ewolucji), zwolennikiem raczkującej dziś idei SWITCH'ingu, opartej na wszelkich proekologicznych postawach i czynnej walce o poprawę stanu naszej cywilizacji (lub chociaż zwróceniu uwagi, że „hello, coś jest nie tak!”).

L.U.C dostrzegł problem, kiedy ten dopiero kiełkował w głowach wciąż jeszcze zbyt małych mas. Widać jednak, że siła rażenia jego przekazów, nie była wtedy (w momencie wydania albumu „haelucenogenoklektyzm”) wystarczająco silna, by ogarnąć mózgi Polaków. Świadczy o tym m.in. obsuwa z jaką ja sama trafiłam na twory L.U.C'ka. Porażka, moja porażka...

Na szczęście L.U.C dopiero rozpoczyna inwazję i już wkrótce, we współpracy z Rahimem (Paktofonika i Pokahontaz), zaprezentuje swój nowy projekt. Wyprodukowania i wypromowania albumu podjęła się ponownie wytwórnia Kayax. Miejmy nadzieję, że zaangażowany rodzimy trip hop, jak i reszta sztuki offowej, odciśnie w końcu znaczące piętno na rynku polskim.

L.U.C
HAELUCENOGENOOKLETYZM PRZYPOWIEŚĆ O ZAGUBIENIU CZASU
2006 KAYAX PRODUCTION, WWW.KAYAX.NET

 

DODAJ DO Gwar Wykop Del.icio.us Google Facebook DRUKUJ POWIADOM ZNAJOMEGO