wywiady z gwiazdami

AH-64 Apache to jeden z najbardziej niszczycielskich śmigłowców wielozadaniowych. Pomimo iż służy armii USA już trzecią dekadę, wciąż stanowi jej dumę i sieje postrach w szeregach wroga. „Apacze” brały udział we wszystkich konfliktach od interwencji w Panamie (1989) aż po wojnę w Iraku, przez ten czas udało się zestrzelić tylko kilkanaście z nich.

Budowa

W 1972 roku armia amerykańska ogłosiła przetarg na budowę helikoptera szturmowego nowej generacji. Cztery lata później z pośród pięciu kandydatów wybrano propozycję koncerntu Huges Aircrafts. Pierwszy AH-64 opuścił fabrykę w 1983 roku, nadano mu przydomek „Apache” na cześć najwaleczniejszego z indiańskich plemion, jak pokazała historia, określenie to nie było przesadzone. Po dziś dzień powstały cztery wersje AH-64, opatrzone literkami A, B, C i D. Jednak tylko modele A i D zostały zakupione przez armię Stanów Zjednoczonych. Zasadniczą domenę AH-64 stanowi jego wytrzymałość. Śmigłowiec został zaprojektowany tak, aby mógł wspierać żołnierzy walczących na linii frontu, bez względu na warunki pogodowe i porę dnia. Pozwala na to nowoczesna aparatura nawigacyjna. Dzięki kamerom na podczerwień i hełmom z rzutnikami monokularowymi (o takich standardach jak GPS i cyfrowe mapy terenu nawet nie wspominam) piloci są w stanie dolecieć gdzie trzeba nawet w obliczu braku widoczności. Z hełmem zintegrowane jest również działko M230 (kaliber 30mm), podwieszone pod kadłubem, dzięki temu rozwiązaniu pilot może nim kierować wykonując ruchy głową. Namierzenie celu nie stanowi problemu ponieważ wspomniane już kamery na podczerwień wspierane są przez niezwykle dokładne celowniki wykrywania i namierzania TADS, PNVS. Model „Longbow” (potoczne określenie AH-64D) dodatkowo wyposażony jest w radar, który potrafi śledzić 256 celów jednocześnie, dzięki temu nawet w warunkach złej widoczności, jego zasięg jego rażenia wynosi aż 7 kilometrów.


Jednak nadrzędnym celem, który przyświecał twórcom Apache było stworzenie helikoptera niezniszczalnego. Dlatego też kadłub AH-64 potocznie nazywany jest „kewlarową wanną”, bez problemu wytrzymuje ostrzał z lekkich działek przeciwlotniczych (kaliber do 23mm). Ponadto wszystkie elementy śmigłowca odporne są na pociski kalibru 12,7mm (ten kaliber montowany jest w większości współczesnych czołgów). Ostrzał z rakiet samonaprowadzających niweluje system zakłócania radarów oraz aparatura antyrakietowa (system wabików cieplnych). Wirnik skonstruowany jest z warstw włókien szklanych, co pozwala kontynuować lot nawet z przestrzelonymi łopatami. Silniki są od siebie oddzielone co pozwala kontynuować lot nawet gdy jeden z nich zostanie uszkodzony. Konstrukcja Apache teoretycznie daje załodze stuprocentowe szanse przeżycia przy zderzeniu z ziemią przy prędkości 12,8 m/s (46 km/h).


Uzbrojenie

Zdalnie sterowane, obrotowe działko M230 pod kadłubem strzelające z prędkością 625 strzałów/min potrafi przebić pancerz o grubości 50mm. Pod skrzydłami Apache ma cztery węzły do których przymocować można cztery poczwórne zestawy rakiet AGM 114 Hellfire, są to pociski typu powietrze-ziemia sterowane radarowo (w wersji Longbow system ten określany jest jako „fire and forget” z uwagi na to, że pocisk po przez łączność z radarem prowadzi się samoczynnie). Hellfireów najczęściej używa się do niszczenia czołgów, to właśnie dzięki tej broni AH-64 jest określany „pogromcą czołgów”. Dodatkowo śmigłowiec może przenieść do 76 rakiet niekierowanych typu Hydra (kaliber 70mm).

Apache w boju

AH-64 zadebiutował podczas interwencji amerykańskiej w Panamie. Wysłano 11 śmigłowców z czego tylko jeden został „poważnie uszkodzony”. Największe triumfy święcił w okresie wojny w Zatoce, w wyniku jego działań iracka armia niemal pozbyła się swoich czołgów. Oficjalnie podaje się, że „Apacze” zestrzeliły ich ponad 500. W obecnej wojnie mają już nieco inne zadania. Partyzantka jaką prowadzą Irakijczycy obniżyła skuteczność śmigłowca, który zasadniczo projektowany był z myślą o walce w otwartym terenie a nie zurbanizowanych aglomeracjach. Najdobitniej amerykanie przekonali się o tym w bitwie pod Karbalą (21 marca 2003) gdzie 35 helikopterów dostało się w zasadzkę wroga. Jeden z nich został zestrzelony a trzydzieści poważnie uszkodzonych. Fakt ten potwierdza wytrzymałość Apache jednak fala krytyki i oskarżeń o zły sposób wykorzystywania tego typu śmigłowca spowodowała, że celem minimalizacji strat zaczęto używać ich do osłony konwojów i lotnisk.


Parametry
Długość całkowita: 17,77 m
Wysokość: 4,67 m
Rozpiętość skrzydeł: 5,24 m
Rozpiętość statecznika: 3,41 m
Rozpiętość głównego wirnika: 14,64 m
Masa pustego śmigłowca: 4885 kg
Z ładunkiem bojowym: 6558 kg
Maksymalna podwieszeń dodatkowych: 772 kg
Prędkość maksymalna prędkość pozioma: 296 km/h
Prędkość nieprzekraczalna (lot nurkowy): 365 km/h
Pułap6405 m, bez jednego silnika: 3294 m
Prędkość wznoszenia (na poziomie morza): 762,5 m/min
Zasięg maksymalny zasięg (tylko zbiorniki wewnętrzne): 483 km

DODAJ DO Gwar Wykop Del.icio.us Google Facebook DRUKUJ POWIADOM ZNAJOMEGO