wywiady z gwiazdami

Zwykle gdy premiera gry poprzedzana jest solidną promocją, odbiorcy napalają się na nią bardziej niż Zorro na wycięcie szablą „Z” w czarnym materiale czy na desce. Z tą pozycją było identycznie, jednak jak to wygląda po promocji?

Już na długo przed 12 lipca 2008 roku (data polskiej premiery Mass Effect), grę okrzyknięto najlepszym cRPG w historii. Jeśli ktoś grał w Fallout, wie mniej więcej co mam na myśli. Po zainstalowaniu jednak dostajemy się do świata, który owszem, może i potrafi nas odciągnąć od rzeczywistości na dłużej, ale na pewno nie jest tym na co nastawiło nas BioWare Corp.

Komandosem być
Wcielamy się w postać komandora Shepparda, człowieka wyróżnionego przyjęciem w szeregi elitarnej organizacji Widm, która jest zbrojnym ramieniem Rady Przymierza – organizacji założonej przez mieszkańców galaktyki. Choć granie składa się w większości z dialogów i podejmowania właściwych decyzji, może nawet wciągnąć. Wciąga jednak nie pomysł na coś nowego, a zlepek wszystkiego co twórcom udało się wykopać z science ficion'owskiej kopalni. Graniu towarzyszy nieustanne wrażenie, że „gdzieś to już widziałem”...

Mechanika
Gra jest całkowicie liniowa, przez co jesteśmy „niewolnikami” kodów programistów odpowiedzialnych za Mass Effect i towarzyszący mu przebieg wydarzeń. Podobnie jak w większości pozycji z gatunku cRPG musimy najpierw zaliczyć dużą lokację początkową, następnie pojawia się kilka równorzędnych zadań do wykonania i światów do odwiedzenia, potem następuje finał. To wszystko chyba jednak tylko po to, żeby „pozwiedzać”. Najgorzej już chyba sytuacja ma się z walką, która może z założenia miała być dynamiczna i widowiskowa, ale okazała się beznadziejnym zlepkiem przypadkowo latających kul. Jeśli już ktoś pisze algorytm odpowiedzialny za strzelanie, powinien też dopisać kolejny – odpowiedzialny za trafianie! Po wystrzeleniu widać gołym okiem, jak algorytm liczy czy trafimy cel, ale żeby z odległości paru metrów nie trafić? Mogę się mylić, ale skoro już mamy w grze opcję zabicia kogoś, zwykle gdy nadarzy się taka okazja po prostu to robimy...

Dogmat
Poza tym, przepraszam bardzo, w grze cRPG dogmatem jest wcielanie się w postać grabieżcy, czyli zbieranie łupu z tego, co udało się nam pokonać. Bez względu na to czy była to surykatka, człowiek – wulkan czy Szatan. Mass Effect odbiera nam tą „przyjemność”, automatycznie przerzucając łup z ofiary do nas (twórcy nie pomyśleli o unikatowych przedmiotach, a przecież zbieranie ich zawsze tworzyło obraz naszego bohatera). Odbiera to nieco atmosferę i klimat tego gatunku.

Gra nie ma jednak samych wad. Główną zaletą Mass Effect jest oprawa graficzna oraz mimika twarzy postaci w niej występujących. Rzadko spotyka się gry będące tak bardzo realistyczne. Tu twórcy spisali się na medal. Poza tym, co jest chyba największą siłą tego tytułu, gracz zmuszony jest do wcielenia się postać kierowanego przez siebie bohatera, analizy „co bym zrobił na jego miejscu”. To właśnie ten element sprawia, że może się grać mimo tych wszystkich niedopatrzeń całkiem przyjemnie.

Reasumując, Mass Effect jest na pewno grą dobrą, ale gdyby BioWare Corp. włożyło w tą pozycję swoje serce, mogłoby być grą kultową. Kupując jednak ten produkt, będzie nam prościej odciąć się od przyziemnych problemów, przynajmniej do czasu aż się nam znudzi...

DODAJ DO Gwar Wykop Del.icio.us Google Facebook DRUKUJ POWIADOM ZNAJOMEGO ATB_TAGS gry rozrywka mass effect